مغز ابله | 18 | کنترل مغز | جنگ یا گریز | 3

اشتراک وفاداری

می‌توانید از محتویات این باکس بگذرید و یک‌راست به سراغ نوشته اصلی بروید. قبل از خرید اشتراک وفاداری، مزایای آن را از طریق این پیوند مشاهده کنید. لطفا تنها بعد از خواندن «مزایای خرید اشتراک» اقدام به خرید کنید.

گفتیم که سیستم عصبی خودگردان، شامل دو بخش سمپاتیک و پاراسمپاتیک می‌شود. سیستم عصبی پاراسمپاتیک مسئول رسیدگی به عملکردها آرام‌تر بدن است؛ مثلا هضم تدریجی غذا یا تنظیم خروجی از مقعد مبارک! اگر بخواهیم این سیستم را به یک شخص تشبیه کنیم، با یک کاراکتر ریلکس و آسوده که دائم به دیگران می‌گوید «بی‌خیال، آرووم باش جوون» و به سختی از روی کاناپه پایین می‌آید طرفیم.

در طرف مقابل، سیستم عصبی سمپاتیک قرار دارد که بسیار عصبی و شرطی‌ست. این همان کاراکتری‌ست که همیشه منفی‌باف، بدگمان و دشمن‌پندار است. کسی که دائم خودش را مخفی و با همه در خصوص جاسوسی CIA صحبت می‌کند. سیستم عصبی سمپاتیک همان چیزی‌ست که اغلب سیستم جنگ یا گریز خوانده می‌شود؛ چرا که دقیقا واکنش‌هایی که در خصوص مقابله با تهدید در بدن پدید می‌آید زیر سر آن است.

این سیستم، مردمک چشمان ما را گشاد می‌کند تا مطمئن شود که نور کافی برای دیدن نقاطی که ممکن است برای ما خطرآفرین و دردسرساز باشد، وارد چشم می‌شود. ضربان قلب را افزایش می‌دهد و خون را از قسمت‌های پیرامونی و ارگان‌های غیرضروری می‌گیرد و به سمت عضله‌ها می‌فرستد. دلیل اینکه دهانتان در حین احساس خطر و ترس، خشک می‌شود نیز همین گرفتن خود از دستگاه گوارش است. این کار سیستم عصبی سمپاتیک به این خاطر است که مطمئن شود نیروی کافی در عضله‌ها برای فرار یا جنگیدن وجود دارد؛ و احساس سفت شدن عضله‌ها در حین ترس نیز به خاطر همین موضوع است.

سیستم عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک، در فعالیت دائمی به سر می‌برند و مرتب همدیگر را بالانس و میزان می‌کنند. بالانس کردن این دو سیستم برای اطمینان از عملکرد معقول و صحیح کل بدن است. ولی در زمان‌های اضطراری، سیستم عصبی سمپاتیک، سکان را در دست گرفته و بدن را برای جنگ یا گریز آماده می‌کند.

واکنش جنگ یا گریز، قسمتی از غده‌ی فوق کلیوی به اسم مدولا آدرنال / Adrenal Medulla را تحریک می‌کند. تحریک مغز غده‌ی فوق کلیوی برابر است با سرازیر شدن آدرنالین به رگ‌ها، که نتیجه‌ش می‌شود حس آشنایی که همه‌ی ما در شرایط خطر و ترس با آن روبرو می‌شویم: تنش، دلشوره، تنفس تند و پی‌درپی، و حتی خالی کردن روده‌ها یا به عبارتی ریدن (در نتیجه وزن اضافی و غیرضروری را در حین دعوا یا فرار حمل نمی‌کنید). شاید بارها برای‌تان پیش آمده که در حین استرس شدید، دستشویی لازم شده باشید.

این برنامه ادامه دارد…

اولین نفری باشید که نظر می‌گذارد

پاسخ دهید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد