NAS | نصب آرچ لینوکس (برای تازه‌کاران)

Archlinux
پیام مدیر: تولید محتوای خوب، نیاز به زمان، تخصص، و انرژی دارد و در یک کلام هزینه‌بر است. ما در ایلولا با نگارش، گردآوری و یا ترجمه‌ی دست اول مطالب از منابع موثق و قابل اتکاء، تلاش می‌کنیم تا محتوایی ارزشمند را عرضه کنیم. از طریق باکس انتهای مقاله، در صورت پسندیدن آن، می‌توانید آن را بخرید (در صورت استطاعت مالی) یا برای دوستی ارسال کنید. امیدواریم که از مقاله لذت ببرید!

نکته: این آموزش با هدف قرار دادن تازه‌کارها نوشته شده و حاوی اطلاعات ابتدایی زیادی می‌باشد. چنانچه نیازی به آن‌ها ندارید می‌توانید قسمت‌هایی که با عبارت توضیحات: شروع شده را نخوانید.

توضیحات: اما چرا آرچ‌لینوکس؟ آرچ‌لینوکس را یک توزیع مخصوص حرفه‌ای‌ها می‌دانند ولی من در این آموزش آن را برای استفاده عموم، و شاید کسانی که تجربه‌ی کار کردن با لینوکس را ندارند در نظر گرفته‌ام. به شما در ادامه خواهم گفت که چرا نصب آن توسط هرکسی قابل انجام است. در ابتدا اجازه بدهید در خصوص چرایی انتخاب آرچ‌لینوکس صحبت کنم. آرچ‌لینوکس یک توزیع لینوکسی است که شما خودتان آن را می‌سازید. انتخاب این که چه برنامه‌هایی را نصب کنید، از ابتدا با شماست و این است که با اجتناب از نصب هرگونه بسته‌ی اضافیِ تحمیل شده از جانب توسعه‌دهنده، شما آن چیزی را بر روی سیستم دارید که واقعاً احتیاج دارید و منابع سیستم صرف پردازش اطلاعاتِ برنامه‌های اضافی نخواهند شد. ما برای سرور خود احتیاجی به محیط گرافیکی نداریم. محیط گرافیکی در نصب آرچ لینوکس مشکل‌ترین قسمت است. این که اورگ و محیط دسکتاپ را با راه‌انداز مناسب گرافیکی پیدا و نصب کنید کار را سخت می‌کند. اینجا ما با این مشکلات اصلاً رو در رو هم نمی‌شویم.

به هر حال اگر فکر می‌کنید آرچ‌لینوکس راست کار شما نیست توزیع مینت را امتحان کنید. راهنمای فارسی این توزیع را چند ماه پیش به‌روز رسانی کرده‌ام و اطمینان می‌دهم که با خواندن راهنما با دنیای لینوکسی بیشتر و بهتر آشنا می‌شوید. راهنما را از اینجا دانلود کنید.

توضیحات: ولی اجازه دهید از اصول لینوکسی برایتان بگویم. یک خط فرمان مانند آن چیزی که در ویندوز به آن CMD می‌گوییم در لینوکس داریم. این خط فرمان البته بسیار قدرتمندتر از CMD است ولی برای این که تصویری از آن داشته باشید این مثال را زدم. مهترین نکته این است که این خط فرمان به بزرگی و کوچکی حروف حساس است. در وارد کردن حروف، خط فاصله، دش و یا آندرلاین دقت داشته باشید. اگر به این موارد توجه داشته باشید من فقط به شما چند دستور را می‌گویم و شما به راحتی آن‌ها را وارد می‌کنید و تمام.

توضیحات: در لینوکس ما اجزا مختلف داریم. چیزی به اسم روت که با یک اسلش نمایش داده می‌شود جزء اصلی ما حساب می‌شود. تمام سیستم شما در زیر این شاخه شناسایی می‌شوند. به زبان ساده کل سیستم شما اعم از سخت‌افزار و نرم‌افزار، جزئی از روت است. می‌توانید پارتیشن جدایی برای خانه یا home داشته باشید. این دایرکتوری (به زبان ساده همان فولدر) در زیرمجموعه‌ی روت قرار می‌گیرد ولی می‌تواند در پارتیشنی جدا بر روی دیسک سخت جای بگیرید. دیسک سخت همان هارددیسک است.

اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری کسب کنید بهتر است کتاب آرچ‌بوک را دانلود کنید. در این کتاب اطلاعات بسیار جامعی را جمع‌آوری نموده‌ام.

توضیحات: سیستم ما شامل دو پارتیشن می‌شود. یک پارتیشن برای ریشه و دیگری برای سواپ است. پارتیشن ریشه تقریباً برابر با اندازه‌ی کل هارد است و یک فولدر داخل آن قرار دارد که کلیه‌ی اطلاعات موجود در داخل آن به اشتراک گذاشته می‌شود. اینجا جایی‌ست که قرار است توسط همه‌ی دستگاه‌ها در دسترس باشد.

توضیحات: تا اینجا یک تصویر کلی از چیزی که می‌خواهیم را برای‌تان ترسیم کردم. من آموزش را مرحله به مرحله و به سادگی تمام جلو می‌روم ولی اگر احساس می‌کنید که نمی‌توانید از پس آرچ بر بیاید به سراغ لینوکس مینت بروید.

قدم اول | دانلود ایزو و رایت آن

توضیحات: ایزو همان CD آرچ‌لینوکس است با این تفاوت که فیزیکی نیست بلکه به صورت یک فایل است. این فایل آماده‌ی رایت شدن بر روی CD و تبدیل شدن به یک CD با قابلیت راه‌اندازی‌ست. قابلیت راه‌اندازی به این معنی که سیستم شما می‌تواند آن را بدون نیاز به هیچ سیستم عاملی و درست بعد از مرحله‌ی روشن شدن بخواند و راه‌اندازی کند. ایزو را نباید به صورت دیتا بر روی CD ریخت بلکه به روشی که در ادامه برای‌تان شرح می‌دهم باید عمل کنید. ابتدا این فایل ایزو را از اینجا دانلود کنید. سپس برنامه‌ی imgBURN را از اینجا بگیرید. برنامه را نصب و سپس باز کنید و گزینه‌ Write image file to disk را انتخاب کنید. در قسمت Source بر روی شکل ذره‌بین و فولدر کلیک کنید و فایل ایزو را به برنامه بدهید. سپس سرعت رایت را بر روی 8x قرار دهید و بر روی آیکن پایین برنامه کلیک کنید تا عملیات رایت ایزو انجام شود.

شما می‌توانید برای راه‌اندازی آرچ‌لینوکس از یک فلش هم استفاده کنید ولی من CD را توصیه می‌کنم.

حالا تا اینجا که سخت نبود؟ اگر مشکلی نداشتید باید بگویم که در ادامه هم اوضاع زیاد پیچیده‌تر نخواهد شد.

قدم دوم | راه‌اندازی آرچ‌لینوکس

برای راه‌اندازی آرچ‌لینوکس باید ترتیب راه‌اندازی سیستم را دستکاری کنید. البته شاید درست قبل از بالا آمدن ویندوز عبارت Boot From CD/DVD را دیده باشید. اگر اینگونه است که نیازی به دستکاری تنظیمات سیستم نیست و کافیست که CD را داخل CD Rom یا همان درایو نوری قرار دهید و سیستم رو ری‌استارت کنید. آرچ بالا می‌آید و با تصویر زیر روبرو خواهید شد.

Archlinux Boot Screen

اگر در این مرحله با مشکل مواجه شدید زیر همین پست مدل مادربورد خود را بگویید تا راهش را برایتان پیدا کنم. اگر مدل مادربوردتان هم نمی‌دانید بازم هم مشکلی نیست، در قسمت نظرات بگویید تا با هم مدلش را پیدا کنیم.

بسته به معماری سیستم گزینه‌ی اول یا دوم را انتخاب کنید. اگر هیچ ایده‌ای ندارید که کدام مناسب سیستم شماست به سؤال زیر پاسخ دهید. سیستم شما بیش از ۴ گیگ رم دارد؟

اگر بله، گزینه‌ی اول که شامل حروف x86_64 می‌شود مناسب شماست. اگه ۴ گیگ یا کمتر رم دارید گزینه‌ی دوم که شامل حروف i686 می‌شود به کارتان می‌آید.

قدم سوم اتصال به اینترنت

شما وارد محیط آرچ‌لینوکس شدید. به شما یک تبریک کوچک می‌گویم. در اینجا آرچ‌لینوکس منتظر گرفتن دستورات شماست.

مهمترین جزء کار اطمینان از اتصال سیستم به اینترنت است. در قسمت اول به شما گفتم که برای اتصال از سیم شبکه استفاده می‌کنیم در نتیجه دردسرهای شناسایی و اتصال به شبکه‌ی بی‌سیم را نخواهیم داشت. در اکثر موارد بایستی کارت شبکه شناسایی شده باشد و برای اتصال کافی‌ست که دستور زیر را وارد کنید. مراقب باشید که تمام حروف کوچک هستند. به فاصله‌ها هم دقت کنید.

ping -c 3 www.google.com

توضیحات: اگر این اولین دستور لینوکسی شماست بگذارید کمی در خصوص آن توضیح دهم. کلمه‌ی اول این خط (ping) دستور (برنامه) اصلی‌ست. بعد یک فاصله و علامت دش. علامت دش همان علامت منها است. با آندرلاین اشتباه نگیرید. این دش سوئیچ‌های مختلف برنامه را فعال می‌کند. در اینجا سوئیچ c را فعال می‌کند. بین دش و c فاصله‌ای وجود ندارد. سوئیچ c به برنامه پینگ می‌گوید که کاربر می‌خواهد فلان تعداد بسته را بفرستد. در دستور فوق ۳ بسته. و بعد آدرس سایت. کار پینگ این است که به آدرسی که جلوی آن می‌آید بسته‌ای کوچک را می‌فرستد و منتظر دریافتش می‌شود. میزان موفقیت در دریافت، همچنین میزان زمان سپری شده را محاسبه و به شما می‌گوید. حالا دستور فوق می‌گوید که ۳ بسته را بفرست و نتایج را بگو. اگر بسته‌های شما به خوبی دریافت شود با چیزی شبیه به عکس زیر مواجه می‌شوید.

Ping Receive Package

در حالت عادی و اگر اتصالات را درست برقرار کرده باشید نباید مشکلی وجود داشته باشد ولی اگر خطایی دریافت کردید دستور زیر را امتحان کنید و دو مرتبه پینگ را اجرا کنید.

dhcpcd

توضیحات: اگر به هر دلیلی در دستوری گیر کردید برای خارج شدن از آن کلیدهای Ctrl و C روی کیبورد را با هم فشار دهید. مثلاً اگر فراموش کنید برای پینگ سوئیچ محدود کننده بگذارید، این دستور تا ابد برای گوگل بسته می‌فرستد. برای توقف این کار فقط Ctrl و C را فشار دهید. در برخی از برنامه‌ها ممکن است Ctrl و Q کار کند. بستگی به برنامه دارد. اگر در اتصال با اینترنت مشکلی داشتید با ما در میان بگذارید. هرچند بعید به نظر می‌رسد مشکلی پیدا کنید.

قدم چهارم ساخت پارتیشن

نوبت کار با دیسک سخت است. اطلاعات عمومی شما می‌تواند به فهم مراحلی که طی می‌کنیم کمک فراوانی کند ولی سعی می‌کنم با بیان ساده، روند کار را جوری شرح دهم که هرکسی از پس این کار بربیاید.

اخطار می‌دهم که ما قرار است کل هارد را به نز اختصاص دهیم در نتیجه تمام و تأکید می‌کنم تمام اطلاعات هاردی که به سیستم متصل است نابود می‌شود

ما فرض را بر این گذاشته‌ایم که یک هارد بر روی سیستم شما قرار دارد. این هارد قاعدتاً با نام sda شناسایی می‌شود. هیچ وسیله‌ی اضافی به سیستم نبایستی متصل باشد. اگر فلش مموری، هارد اکسترنال، موبایل و یا هر وسیله‌ای از این قبیل به سیستم متصل است جدایش کنید تا در امان بماند.

برویم به سراغ پارتیشن‌بندی. دستور زیر را با دقت وارد کنید.

cfdisk /dev/sda

توجه کنید بین cfdisk و بقیه دستور یک فاصله وجود دارد.

تصویر زیر را باید مشاهده کنید. نوع dos را انتخاب کنید.

CFdisk

در اینجا ما با یک هارد ۸۰ گیگابایتی طرف هستیم. به گزینه‌های موجود پایین توجه کنید. با استفاده از کلیدهای جهت‌دار چپ و راست می‌توانید بین آن‌ها جابجا شوید. با استفاده از کلیدهای جهت‌دار بالا و پایین هم بین پارتیشن‌های موجود می‌توانید سوئیچ کنید.
cfdisk
یک پارتیشن برای ریشه می‌سازیم. با استفاده از کلیدهای جهت‌دار بالا، پایین، چپ، راست و اینتر [Enter] به این ترتیب عمل کنید.

New را انتخاب کنید و اینتر بزنید. سپس از شما در خصوص اندازه‌ی پارتیشن سؤال می‌شود. چهار گیگ از اندازه‌ی کل هارد برای پارتیشن swap کنار بگذارید و باقی‌مانده را وارد کنید. ما در اینجا ۷۶ گیگ برای روت اختصاص دادیم. شما می‌توانید یک پارتیشن خانه هم داشته باشید ولی اگر نمی‌دانید که پارتیشن خانه چیست کاملاً بی‌خیال این ماجرا شوید و همان عدد باقیمانده را وارد کنید. در قسمت بعدی از شما در خصوص Primary یا Extended سؤال می‌شود که Primary را انتخاب کنید. حالا پارتیشن ساخته شده را انتخاب کنید و بر روی گزینه‌ی Bootable بروید و اینتر را فشار دهید تا پارتیشن برای راه‌اندازی سیستم پرچم بخورد.

Root Partition

مراحل بالا را برای پارتیشن swap تکرار کنید. با استفاده از کلیدهای جهت‌دار بالا و پایین حافظه‌ی خالی (Free space) را انتخاب کنید و این چهار گیگ را به مانند پارتیشن قبلی بسازید. فقط دیگر بر روی گزینه‌ی Bootable برای این پارتیشن کلیک نکنید چرا که اصلاً نباید بوت‌ایبل باشد.

حالا گزینه‌ی Write را انتخاب کنید و اینتر را بزنید. با کیبورد کلمه‌ی yes را بنویسید و اینتر کنید. تمام شد. از برنامه با انتخاب Quit خارج شوید.

Create SWAP

حالا لازم است برای پارتیشن‌های ساخته شده فایل‌سیستم انتخاب کنیم. فایل‌سیستم به فضای موجود بین پارتیشن‌هایی که برای هارد بستید اجازه می‌دهد که اطلاعات را در خود ذخیره کنند. هر فایل‌سیستمی شیوه‌ی خودش را دارد. ما ext4 را برای پارتیشن روت در نظر گرفته‌ایم.

دستور زیر را با دقت وارد کنید.

mkfs.ext4 /dev/sda1

mkfs.ext4

خوب است. الان پارتیشنمان آماده است. قبل از این که کلاً با پارتیشن‌بندی خداحافظی کنیم بد نیست برای سواپ (swap) هم یک فایل‌سیستم مخصوص سوار کنیم.

mkswap /dev/sda2

حالا سواپ را فعال کنید:

swapon /dev/sda2

SWAP ON

خب حالا پارتیشن ریشه را متصل کنید. در لینوکس پارتیشن‌ها به صورت پیش‌فرض متصل نیستند و شما به اطلاعات آن‌ها دسترسی ندارید. برای اینکار دستور mount به شما کمک می‌کند تا پارتیشن را متصل کنید. البته که می‌توانید این روند را به سیستم بفهمانید که به صورت خودکار انجام شود ولی فعلاً سیستم ما تازه به دنیا آمده و باید خودمان بعضی چیزها را حالی‌ش کنیم.

mount /dev/sda1 /mnt

به دو فاصله‌ی موجود بین هر سه عبارت دقت کنید.

برای اطلاعات عمومی در خصوص پارتیشن‌ها اجازه دهید کمی روضه بخوانم.

توضیحات: پارتیشن‌ها در آرچ‌لینوکس به صورت sdXX شناسایی می‌شوند. ایکس اول مربوط به هارد و ایکس دوم مربوط به پارتیشن است. شما در دو دستور فوق می‌بینید که ما فایل‌سیستم ext4 را برای sda1 که همان پارتیشن ۷۶ گیگی و مربوط به ریشه بود و فایل‌سیستم swap را برای sda2 یا همان پارتیشن ۴ گیگی انتخاب کردیم. دقت مهمترین فاکتور در حین صدور دستور در لینوکس است. خط فرمانی که به کوچکی و بزرگی حروف حساس است تحمل اشتباه کوچکی که در آن sda1 به صورت دیگری تایپ شود را ندارد و سیستم را ناقص می‌کند. پس دقت کنید.

قدم پنجم نصب سیستم پایه‌ای

قسمت سخت ماجرا را پشت سر گذاشتیم. ولی دیدید که آسان بود.

قبل از ادامه بایستی یک فایل را ویرایش کنید. برای این کار هم ابزارهای لازم را در اختیار دارید. این فایل برای مدیر نصب شما، لیست آینه‌هایی که بایستی فایل‌ها از آن‌ها دانلود شوند را مشخص می‌کند.

توضیحات: بگذارید کمی در خصوص این آینه‌ها برای‌تان بگویم. قسمت عمده‌ای از سیستم شما قرار است از طریق اینترنت دانلود شود. مزیت این روش به روز بودن سیستم دقیقاً پس از نصب است. برای این که آرچ بفهمد که فایل‌ها را از کجا دانلود کند به فایل مذکور رجوع می‌کند. در این فایل لیستی از آینه‌ها قرار دارند که همه شامل فایل‌های لازم برای نصب می‌شوند. این فایل‌ها در مخازن مختلف در این سرویس‌دهنده‌ها قرار گرفته شده‌اند.

توضیحات: این فایل‌ها را می‌توانید فایل پیکربندی برنامه هم در نظر بگیرید. به زبان ساده‌تر فایل پیکربندی فایلی‌ست که برای برنامه خط مشی و روش اجرا را مشخص می‌کند. مانند همان سوئیچی که درباره‌اش حرف زدیم. این فایل‌ها معمولاً از دو قسمت تشکیل شده‌اند. ۱) خطوطی که همین خط مشی را برای برنامه تعیین می‌کند و ۲) خطوطی که توضیحات در خصوص این خط مشی را به زبان آدمیزاد برای‌تان می‌دهد.

توضیحات: دسته‌ی دوم توسط برنامه قابل فهم نیستند در نتیجه وجودشان در فایل پیکربندی کارکرد برنامه را مختل می‌کند. برای حل این مسأله البته که چاره‌ای هم اندیشیده‌اند. معمولاً اگر ابتدای خطی علامت شارپ (#) وجود داشته باشد، برنامه آن خط را نادیده می‌گیرد. برای همین دقیقاً ابتدای هر خطی که قرار است توضیحاتی را به زبان آدمیزاد بدهد یک علامت # را مشاهده می‌کنید. ولی این علامت شارپ فقط مختص توضیحات نیست. برای آسان شدن کار، فایل پیکربندی معمولاً با آپشن‌های گوناگون پر می‌شود (همان خطوط خط مشی). بگذارید یک مثالی بزنم. فرض کنید یک برنامه با آپشن‌های فراوانی وجود دارد. مثلاً برای یک دانلود منیجر، آپشنی وجود دارد که ترافیک را رمز شده دریافت می‌کند. فعال کردن این آپشن سرعت دریافت را کم می‌کند ولی امنیت تبادل اطلاعات را زیاد. دو نفر متفاوت با الویت‌های متفاوت در حال استفاده از این برنامه هستند. یکی می‌خواهد این آپشن را فعال کند و دیگری نه. در این سناریو، سازنده‌ی برنامه ترجیح می‌دهد آپشن را به صورت پیشفرض غیرفعال کند ولی می‌خواهد برای راحتی کاربر آن را در دسترسش قرار دهد. حالا چگونه؟ فرض کنید آپشن به این صورت است:

Encryption

توضیحات: وجود این خط در فایل پیکربندی به برنامه می‌گوید که ترافیک را رمز کن. حالا چطور هم این آپشن در فایل پیکربندی باشد تا کاربر آن را به راحتی فعال کند و هم برنامه آن خط را نخواند و از رویش پرش کند تا به صورت پیش‌فرض اطلاعات رمز نشود؟ در خصوص توضیحات (کامنت‌ها) برای‌تان گفتم که یک علامت # در ابتدای خط باعث می‌شود که برنامه از خواندن خط اجتناب کند. در اینجا هم سازنده با قرار دادن یک علامت # در ابتدای خط برنامه را از رمز کردن ترافیک منع می‌کند.

#Encryption

توضیحات: به این کار اصطلاحاً می‌گویند: «کامنت کردن». به این معنی که خط مذکور یا «کامنت شده» (که ابتدایش # دارد) کامنت یا همان توضیحات برنامه است و توسط برنامه نادیده گرفته می‌شود.

توضیحات: حالا که با نحوه‌ی کار فایل‌های پیکربندی آشنا شدید بگذارید کمی توضیح کلی‌تری در خصوصش بدهم. بسیاری از برنامه‌ها در گنو/لینوکس فایل‌های پیکربندی بلندی دارند که اکثر گزینه‌ها در آن‌ها به صورت پیش‌فرض قرار داده شده‌اند. ولی این گزینه «کامنت شده»اند و غیرفعالند. شما می‌توانید بسته به نیاز خود به راحتی علامت # را از جلوی خط بردارید و آپشن را فعال کنید ولی مراقب باشید که کار برنامه را مختل نکنید. به برداشتن علامت # از ابتدای خط «آن‌کامنت» کردن می‌گویند.

برگردیم به فایل لیست آینه‌ها. این فایل کاملاً کامنت شده و لازم است که از بین لیست آینه‌ها چندتایی را فعال کنید. دستور زیر را بزنید تا فایل لیست آینه‌ها باز شود.

nano /etc/pacman.d/mirrorlist

نانو برنامه‌ی ویرایشگر محبوب ماست که ویرایش فایل‌های متنی از طریق خط فرمان را به راحتی برایمان میسر می‌کند. یکی، دو آینه را از همان خط اول فعال کنید. البته بهتر است که آینه‌های پرسرعت را فعال کنید ولی توضیح پیدا کردن آینه‌های پرسرعت از حوصله‌ی این مقاله خارج است.

چند خط از خطوطی که با کلمه‌ی Server شروع شده‌اند را فعال کنید چرا که این‌ها توسط برنامه قابل هضم هستند و فعال کردن سایر خطوط می‌تواند برنامه را گیج کند. برای ذخیره و خروج از نانو به این ترتیب عمل کنید. ابتدا کلیدهای Ctrl را با X بزنید.از شما بابت تغییرات سؤال می‌شود. کلید Y را بر روی کلیبورد بزنید. به محضی که کلید Y را بزنید از شما در خصوص نام فایل سؤال می‌شود که کافیست فقط اینتر را فشار دهید تا فایل قبلی بازنویسی شود. مراقب باشید با زدن کلید اضافی باعث تغییر نام فایل نشوید.

Mirrorlist
حالا که برنامه می‌داند از کجا فایل‌ها را بگیرد نوبت نصب است. دستور زیر را با دقت وارد کنید و اینتر را بزنید. از شما در خصوص بسته‌هایی که قرار است نصب شود سؤال می‌شود. باز هم اینتر را بزنید تا همه‌ی بسته‌ها نصب شوند. برای بار هزارام: «به فاصله‌ها دقت کنید.»

pacstrap -i /mnt base base-devel

Install base and base-devel

قدم ششم ساخت اف‌استب

توضیحات: اف‌استب فایلی‌ست که در ابتدای راه‌اندازی مشخص می‌کند هر پارتیشنی کجا قرار دارد. هر پارتیشن شما دارای یک کد یکتاست که UUID خوانده می‌شود. اف‌استب با استفاده از این کد یکتا پارتیشن را به مسیری که شما می‌خواهید متصل می‌کند. این روش نسبت به روش سنتی سوار کردن پارتیشن‌ها به ترتیبِ قرارگیری، مفیدتر است چرا که با جابجا کردن هارد و اضافه و کم کردنش، سیستم به اشتباه نمی‌افتد. همچنین شما در اف‌استب می‌توانید مشخص کنید که چه پارتیشن‌هایی به صورت خودکار در حین راه‌اندازی سوار شوند.

برای ساخت اف‌استب دستور زیر را با دقت وارد کنید. توجه کنید که حرف U بزرگ است پس شیفت را نگه دارید.

genfstab -U -p /mnt >> /mnt/etc/fstab

حتماً قبل از رفتن به مرحله‌ی بعدی چک کنید که اف‌استب به خوبی ساخته شده باشد. با دستور زیر محتویات اف‌استب را مشاهده کنید.

cat /mnt/etc/fstab

Cat Fstab

قدم هفتم سی‌اچ‌روت در سیستم نصب شده

سیستم شما نصب شد و الان می‌توانید وارد محیطش شوید. لازم است که در حال حاضر توسط سی‌اچ‌روت وارد شوید و تنظیمات لازم را اعمال کنید. دستور زیر را وارد کنید.

arch-chroot /mnt

قدم هشتم پیکربندی شبکه

هر دیوایس شناسه‌ای دارد و لازم است که شناسه‌ی کارت شبکه‌ی خود را پیدا کنید تا در حین راه‌اندازی سیستم، آرچ توسط آن به اینترنت متصل شود. دستور زیر را وارد کنید.

ip link

خروجی نمونه را در تصویر زیر ببینید:
Ethernet Interface
دو رابط شبکه لیست شده‌اند. یکی lo و دیگری enp0s3. ممکن است که برای شما البته این لیست کاملاً متفاوت باشد. یکی از این رابط‌ها با en شروع می‌شود؛ مانند رابط دومی در تصویر بالا. این همان رابط شبکه است که نیازش داریم. لازم است که سرویس dhcp را برای این رابط فعال کنیم. دستور زیر را با دقت وارد کنید و به جای enp0s3 نام رابط کامپیوتر خودتان را قرار دهید. اشتباه در این نقطه می‌تواند اتصال به اینترنت را در حین راه‌اندازی مختل کند.

systemctl enable [email protected]

اگر به مشکلی برخوردید در قسمت نظرات پست عنوان کنید تا با هم رفعش کنیم.

قدم نهم تعیین زبان و منطقه‌ی زمانی

دستور زیر را برای باز کردن فایل مربوط به زبان سیستم اجرا کنید.

nano /etc/locale.gen

با یک لیست بلند و بالا طرف هستید. ولی همه‌ی خطوط این فایل «کامنت شده»اند. لازم است آن چیزهایی که به کار ما می‌آید را «آن‌کامنت» یا فعال کنیم. سه آپشن en_US.UTF-8 UTF-8 و en_US ISO-8859-1 و fa_IR UTF-8 را پیدا کنید و آن‌کامنتشان کنید.
Setting Language
به روشی که پیش‌تر گفتم تغییرات را ذخیره کنید و نانو رو ببندید. Ctrl و X سپس Y و اینتر.

حالا تجرجیحات منطقه‌ای را با صدور فرمان‌های زیر اعمال کنید. بعد از هر خط اینتر را بزنید و سپس فرمان بعدی را صادر کنید.

locale-gen

echo LANG=en_US.UTF-8 > /etc/locale.conf

export LANG=en_US.UTF-8

Generate Locale
نوبت به تعیین منطقه‌ی زمانی رسیده است. برای این که برنامه‌ریزی آینده‌ی ما برای سیستم مختل نشود، لازم است که سیستم زمان منطقه‌ی ما را به خوبی تشخیص دهد. با دستور زیر نگاهی به گزینه‌های موجود بیندازید.

ls /usr/share/zoneinfo/

Zoneinfo
نام ایران را بین آن‌ها می‌بینید.

حالا برای تعیین منطقه‌ی زمانی مورد نظرتان دستور زیر را صادر کنید (در دستور زیر تنها حرف بزرگ حرف I مربوط به کلمه‌ی Iran است).

ln -s /usr/share/zoneinfo/Iran > /etc/localtime

حالا ساعت سخت‌افزار را در حالت UTC تنظیم کنید.

hwclock --systohc –utc

بهتر است که ساعت شما هر بار با راه‌اندازی سیستم از طریق اینترنت به روز شود تا اختلال در عمل‌کرد سیستم پیش نیاید. به این منظور باید یک بسته به نام ntp را نصب کنید. دستور زیر را با دقت وارد کنید.

pacman -S ntp

اکنون فایل زیر را باز کنید:

nano /etc/ntp.conf

محتویات این فایل بایستی چیزی مانند این باشد:

driftfile /etc/ntp/drift
logfile /var/log/ntp.log

server 0.fr.pool.ntp.org
server 1.fr.pool.ntp.org
server 2.fr.pool.ntp.org
server 3.fr.pool.ntp.org

server 127.127.1.0
fudge 127.127.1.0 stratum 10

restrict default nomodify nopeer notrap
restrict 127.0.0.1 mask 255.0.0.0

البته می‌توانید محتویات فعلی فایل پیکربندی را تغییر ندهید و در آینده با استفاده از کپی و پیست این کار را راحت کنید (البته اگر پیکربندی فعلی نتوانسته بود کار خودش را به درستی انجام دهد، اقدام به تغییر آن کنید).

اگر ساعت سیستم شما مشکلی ندارد، تنظیم آن با هر بار راه‌اندازی کافی به نظر می‌رسد ولی از آنجایی که شاید روزهای روز و اگر قطعی برق را در نظر نگیریم ماه‌ها سیستم را ری‌استارت نکنیم، اگر ساعت سیستم مشکل دارد لازم است که آن را نه با هر راه‌اندازی که هر روز تصحیح کنیم. چنانچه شما با سناریو دوم طرفید در کامنت‌ها اعلام کنید تا در خصوص تنظیم هر روزه‌ی زمان اطلاعاتی را به شما بدهم. برای بررسی زمان سیستم از دستور date استفاده کنید.

فعلاً دستور زیر را وارد کنید:

systemctl start ntpd.service
systemctl enable ntpd.service

قدم دهم تنظیم مخازن نرم‌افزاری

توضیحات: در این مرحله نوبت به پیکربندی مخازن آرچ‌لینوکس رسیده است. مخزن چیست؟ فرض کنید که چند منبع بزرگ بالای سر شما قرار دارد که در هر کدام کلی وسیله وجود دارد. یک شلنگ از آن‌ها باید به سمت خود بکشید تا به آن‌ها متصل شوید و بتوانید از این مخازن استفاده کنید. این شلنگ همان خطوطی بودند که در فایل لیست آینه‌ها فعال کردیم. اکنون باید به این شلنگ‌ها بگوییم که هر کدام به چه مخزنی متصل شوند. مخازنی که هر کدام شامل هزاران نرم‌افزار می‌شوند و اتصال ما به هر کدام از آن‌ها کلی برنامه را در اختیارمان قرار می‌دهد.

فایل زیر را با باز کنید (دستور زیر را صادر کنید تا باز شود):

nano /etc/pacman.conf

حالا با «آن‌کامنت» کردن خطوط زیر آن‌ها را فعال کنید:

[core]
Include = /etc/pacman.d/mirrorlist

[extra]
Include = /etc/pacman.d/mirrorlist

[community]
Include = /etc/pacman.d/mirrorlist

اگر هر کدام از خطوط بالا کامنت شده بودند آن‌ها را «آن‌کامنت» کنید. اگر سیستم ۶۴ بیتی را برای نصب انتخاب کردید، خطوط زیر هم آن‌کامنت کنید:

[multilib]
Include = /etc/pacman.d/mirrorlist

Archlinux Repo
حالا به پک‌من بگویید مخازن را به‌روز کند.

توضیحات: بگذارید کمی از پک‌من برای‌تان بگویم. در ویندوز شما یک فایل را از یک سایت دانلود می‌کنید و با اطمینانِ معمولاً نابجایی آن را بر روی سیستم خود نصب می‌کنید. در اکثر مواقع هم دسترسی مدیر را به نصاب می‌دهید تا هر کاری دلش خواست بکند. اما اینجا اوضاع فرق می‌کند. مانند گوگل‌پلی، مجموعه‌ی نرم‌افزارها توسط افرادی مطمئن در مخازن گردآوری می‌شوند و شما از طریق این مخازن برنامه‌ها را نصب می‌کنید. بنابراین می‌توانید اطمینان داشته باشید که چیزی که دانلود می‌کنید حداقل مخرب نیست و یا دسترسی برای خرابکاری ندارد چون نصاب از سیستم خود شماست و نصاب است که دسترسی مدیر را می‌گیرد و نه برنامه (مگر این که به اشتباه خودتان به برنامه مجوزهای لازم را بدهید). این نصاب در آرچ‌لینوکس اسمش پک‌من است. با استفاده از آن هر بسته‌ای که بخواهید را مثل آب خوردن نصب می‌کنید. کار با آن آنقدر لذت‌بخش است که بعد از مدتی می‌گویید چه کار حوصله‌سربری‌ست که برای نصب یک برنامه گوگل کنیم، پیش‌نیازهایش را جدا جدا نصب کنیم، خود نصابش را دانلود کنید و بعد شروع به نصب کنید. هر نصابی هم با آن یکی متفاوت است و روند نصب می‌تواند پیچیده باشد. ولی اینجا به پک‌من می‌گویید فلان برنامه را نصب کن. پک‌من خودش بهترین بسته را برای شما انتخاب می‌کند. به دنبال پیش‌نیازها می‌گردد و نصبشان می‌کند و بعد خود برنامه را به خوبی روی سیستم شما سوار می‌کند. فقط با عرض پوزش یک بار از شما پسورد ریشه را می‌خواهد که باید بزرگواری کنید و به درخواستش گوش دهید.

حالا دستور زیر را بزنید تا برنامه پک‌من مخازنش را به روز کند.

pacman -Sy

قدم یازدهم تنظیم نام هوست

یک نام برای هوست انتخاب کنید و به جای your_hostname قرارش دهید و دستور زیر را بعد از جایگزینی اجرا کنید.

echo your_hostname > /etc/hostname

به عنوان مثال:

echo archserver > /etc/hostname

حالا دستور زیر را صادر کنید و ببینید که واقعاً نام هوست عوض شده یا خیر.

cat /etc/hostname

Setting Hostname

قدم دوازدهم ساخت کاربر و دادن دسترسی‌های لازم

توضیحات: باز هم می‌خواهم به سراغ توضیحات اضافی بروم تا شما را بیشتر با گنو/لینوکس آشنا کنم. مانند ویندوز در لینوکس هم کاربرهای مختلفی را می‌توانید برای سیستم مشخص کنید. بنا به مسائل امنیتی استفاده از کاربر ریشه یا root (معادل ادمین در ویندوز) برای انجام امور معمولی اصلاً توصیه نمی‌شود. این کاربر نه تنها به کل سیستم‌عامل که به کل سخت‌افزار شما هم دسترسی دارد و قدرت بی‌نهایت زیادی دارد. این قدرت زیاد می‌تواند برای یک کاربر (حتی کار کشته) دردسرساز شود، در نتیجه، امور معمول سیستم فقط توسط کاربر معمولی انجام می‌شود. شما برای این که بتوانید کارهایی که نیاز به مجوزهای بالاتر از کاربر معمولی دارد را توسط کاربر معمولی انجام دهید از کاربر ریشه اجازه کسب می‌کنید. به همین سادگی. الان یک کاربر معمولی می‌سازید و بعد از اتمام نصب فقط از آن برای انجام کارها استفاده می‌کنید.

دستور زیر را عیناً تایپ کنید. به حروف بزرگ و کوچک بی‌نهایت دقت کنید و نام کاربری خود را فقط با حروف کوچک بنویسید تا دردسر را کم کنید. در کل هرجایی از شما خواسته شد که نام متغیری را خودتان تعیین کنید آن را تماماً با حروف کوچک بنویسید. مثل نام هوست که پیشتر اشاره کردیم. اگر آن را با حروف بزرگ نوشتید و می‌خواهید عوضش کنید دستور مربوط به آن را دو مرتبه وارد کنید. حالا فعلاً به سراغ ساخت کاربر می‌رویم. دستور زیر را برای ساخت کاربر عیناً تایپ کنید. به جای USER_NAME هم نام کاربری که می‌خواهید را بنویسید (معمولاً اسم یا لقب خودتان):

useradd -m -g users -G wheel,storage,power -s /bin/bash USER_NAME

به عنوان مثال من اسم کاربر را archuser گذاشتم:

useradd -m -g users -G wheel,storage,power -s /bin/bash archuser

شما هر چیزی که خواستید می‌توانید بگذارید.

حالا برایش یک پسورد بگذارید. بی‌پسورد اصلاً نمی‌شود (به جای USER_NAME هم نام کاربری که پیشتر انتخاب کردید را باید بگذارید).

passwd USER_NAME

پسورد را تایپ کنید و اینتر بزنید. و دو مرتبه هم این کار را بکنید. نشانگر در خط فرمان هیچ چیزی مبنی بر تایپ کردن را نشان نمی‌دهد ولی پسورد شما تایپ می‌شود. خیالتان راحت. این کار برای امنیت است.

حالا نوبت به نصب sudo می‌رسد. البته در کنارش یک بسته‌ی دیگر هم نصب می‌کنیم (S در جلوی پک‌من با حرف بزرگ است):

pacman -S sudo bash-completion

حالا باید فایلی به اسم sudoer را ویرایش کنیم. دستور زیر را عیناً وارد کنید:

EDITOR=nano visudo

در فایلی که باز می‌شود به پایین بروید تا خط زیر را ببینید:

%wheel ALL=(ALL) ALL

این خط کامنت شده است. «آن‌کامنت»ش کنید.

این فایلی که در حال ویرایشش هستید فوق‌العاده حساس است. بدون دستکاری اضافه با Ctrl و X خارج شوید و با فشردن Y و سپس Enter تغییرات را ذخیره کنید.

قبل از رفتن به مرحله‌ی بعد بهتر است که یک پسورد برای کاربر ریشه بسازید. دستور زیر را وارد کنید و یک پسورد را به سبک کاربر معمولی برای کاربر ریشه انتخاب کنید.

passwd

لازم است تذکر دهم که پسورد کاربر و ریشه ایمیلتان نیست که بر روی «فراموشی رمز» کلیک کنید و پسورد جدید بگیرید. چیزی انتخاب کنید که در کنار امنیت به راحتی به یادتان بیاید. حداقل آن را روی یک کاغذ یادداشت کنید و در جای امنی بگذارید.

قدم سیزدهم نصب SSH

SSH یک پروتکل امن برای اتصال در شبکه است. ما به وسیله‌ی SSH قرار است به سیستم مقصد متصل شویم و کنترل کامل اوضاع را به دست بگیریم. برای نصب آن بر روی سیستم لازم است پک‌من را احضار کنیم. دستور زیر را با دقت وارد کنید.

pacman -S openssh

سپس برای این که هر بار که سیستم خاموش و روشن می‌شود این برنامه اجرا شود لازم است سرویس مربوط به آن را در جایی شبیه به استارت‌آپ ویندوز قرار دهیم. به این منظور سرویس را توسط سیستم‌سی‌تی‌ال که وظیفه‌ی کنترل اوضاع سیستمی را دارد فعال کنید:

systemctl enable sshd.service

قدم چهاردهم نصب گراب

گراب برنامه‌ای‌ست که در اولین قدم‌های راه‌اندازی وظیفه‌ی شناسایی هسته‌ی سیستم و بارگزاری آن را بر عهده می‌گیرد. از جمله مزیت‌های گراب نسبت به بوت‌لودر ویندوز توانایی شناسایی انواع سیستم‌عامل‌هاست. برای نصب آن دستور زیر را وارد کنید.

pacman -S grub os-prober

سپس آن را بر روی هارد اول که همان sda است نصب کنید.

grub-install --recheck /dev/sda

در نهایت فایل پیکربندی آن را بسازید.

grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg

خب کار تمام است. لازم است از سیستم خارج شوید.

قدم پانزدهم خروج

از نشست سی‌اچ‌روت خارج شوید. دستور زیر را وارد کنید.

exit

نوبت به پیاده کردن فایل‌سیستم ریشه است.

umount -R /mnt

حالا سیستم را ری‌استارت کنید.

reboot

قدم شانزدهم تنظیمات قبل از خداحافظی

چه چیزی قرار است به سیستم ما متصل باشد؟ فقط یک سیم شبکه به علاوه یک سیم پاور. همین و بس. به لطف خط فرمان قدرتمند لینوکس ما کنترل کامل را از طریق همان سیم شبکه بر روی تمام ریز و درشت سیستم خواهیم داشت. اما اغلب کامپیوترها زمان راه‌اندازی یک سری از سخت‌افزارها را بررسی می‌کنند و در حین مشاهده‌ی نقص، راه‌اندازی سیستم را متوقف می‌کنند. مثلاً به صورت پیش‌فرض اگر سیستم شما در مرحله‌ی پست (که اطلاعات سخت‌افزار درست بعد از روشن شدن لیست می‌شود) کیبورد را شناسایی نکند، سیستم قفل می‌شود و خطای «عدم شناسایی کیبورد» را می‌دهد. راه‌اندازی سیستم معمولاً با صدای بوق همراه است. اگر یک تک بوق بشنوید مشکلی نیست و سیستم به خوبی راه‌اندازی شده ولی هر مدل بوق دیگر نشانه‌ی وجود مشکل در راه‌اندازی‌ست. از آن جایی که سیستم ما کیبورد ندارد لازم است که از بروز این خطا پیشگیری کنیم. به صفحه‌ی تنظیمات (معروف به بایوس) سیستم وارد شود. معمولاً با کلید Del در حین مشاهده‌ی پست اسکرین می‌توانید این کار را انجام دهید. به Standard CMOS Features یا چیزی شبیه به این بروید.
Standard CMOS Features
جلوی عبارت Halt On یا چیزی شبیه به آن تنظیمات را بر روی حالت NO ERRORS قرار دهید.
Halt on No Errors
دیگر صدا از ندای سیستم در نخواهد آمد. کار با سیستم تمام است. بعد از ریبوت مطمئن شوید که به خوبی آرچ‌لینوکس را راه‌اندازی می‌کند. به سیستم با نام کاربری که ساختید و پسوردش وارد شوید. اگر همه چیز مرتب است که تبریک می‌گویم. کار ما تقریباً تمام شده است.
دستور زیر را وارد کنید:

ip addr

اگر دستور اجرا نشد لازم است بسته‌های لازم را نصب کنید. دستور زیر را در صورت اجرا نشدن ip addr صادر کنید.

sudo pacman -S iproute2

sudo در ابتدای دستور برای درخواست مجوز مدیر برای نصب است.

دو مرتبه ip addr را وارد کنید. اکنون جلوی اینترفیس یا رابط کارت شبکه که با en احتمالاً شروع شده و چیزی شبیه به enp4s0 است به دنبال عبارت link/ether بگردید. یک عبارت شش بخشی که هر بخش دو کاراکتر حرف یا عدد دارد جلوی link/ether نوشته شده است. خب این آدرس MAC کارت شبکه شماست. هر کارتی یک آدرس یکتا دارد که توسط آن شناسایی می‌شود. شما حتی شرکت سازنده‌ی قطعه را می‌توانید از طریق این آدرس پیدا کنید. مودم شما قابلیتی برای شناسایی و اتصال MAC کارت شبکه شما دارد.

توضیحات: بگذارید کمی درباره‌ی موتور DHCP توضیح بدهم. این موتور هر بار که سیستم شما به مودم متصل می‌شود یک آدرس آزاد، معمولاً در رنج 192.168.1.2 تا 192.168.1.254 را به سیستم شما اختصاص می‌دهد. از آن جایی که قرار است توسط همین آدرس به سیستم متصل شویم و پیدا کردن آدرس سیستم کار خیلی راحتی هم نخواهد بود بهتر است یک آدرس یکتا برای سیستم رزرو کنیم. به کمک آدرس MAC می‌توانید در تنظیمات مودم این کار را انجام دهید. مثلاً آدرس 192.168.1.100 را ما برای سیستم در نظر می‌گیریم. از آنجایی که تنظیمات مودم با مودم متفاوت است اگر در شناسایی و تنظیم این قابلیت با مشکل مواجه شدید از طریق نظرات مشکل را عنوان کنید تا با هم مسأله را برطرف کنیم. فقط آدرس MAC را به یاد داشته باشید.
حالا مطمئن شوید که سرویس ssh هم به خوبی راه‌اندازی شده است. دستور زیر را وارد کنید:

systemctl status sshd.service

چراغ سبز نشانه‌ی فعال بودن است. با دستور زیر سیستم را خاموش کنید

sudo shutdown -h now

سیستم را به پای مودم ببرید و سیم پاور و شبکه را وصل کنید. به سراغ سیستم اصلی بیایید. اگر بر روی سیستم اصلی لینوکس دارید که هیچ ولی در غیر این صورت لازم است PuTTY را بر روی ویندوز نصب کنید و از طریق آن به سیستم وصل شوید (اتصال از طریق SSH).

قدم هفدهم اتصال به سیستم

دستور کلی برای اتصال به سیستم به شکل زیر است که در آن نام کاربری و ip سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ssh [email protected]

به عنوان مثال برای اتصال به سیستمی که با هم درست کردیم بایستی این دستور را صادر کنید:

ssh [email protected]

وارد شدید! تبریک می‌گویم. در پست بعدی نحوه‌ی نصب و به اشتراک‌گذاری فایل‌های موجود بر روی این سیستم با کل شبکه را شرح خواهم داد. مطمئن شوید که برای از دست ندادن پست بعدی ایـ لولا را به یکی از روش‌های زیر دنبال می‌کنید.

ایـ لولا را می‌توانید از طریق گوگل‌پلاس، فیس‌بوک، فید و یا برنامه‌ی پیام‌رسان لاین دنبال کنید.

اگر از ایـ لولا خوشتان آمد مطمئن شوید که آن را به دوستان خود معرفی می‌کنید. ما در ایـ لولا سپاسگزار شما خواهیم بود.

مقاله را پسندیدید؟ با کلیک روی پرداخت آنلاین از طریق درگاه امن زرین‌پال آن را تنها به مبلغ ۱۵۰۰ تومان، یا مبلغ دلخواه خود خریداری کنید (توجه کنید که سیستم زرین‌پال مبلغ را با واحد تومان دریافت می‌کند). در صفحه‌ی «درباره‌ی ما» دلیلِ عدم نمایش تبلیغات ذکر شده است. بعد از پرداخت با لینک ۱۵۰۰ تومان، به نشان قدردانی، به صفحه‌ای مخفی از وب‌سایت ایلولا‌ هدایت می‌شوید و لینک دانلود کتابچه‌ای از اینجانب، تقدیم حضورتان خواهد شد.

72 دیدگاه

    • خیلی ممنون دوست خوبم. خوشحالم که نظرت رو جلب کرده.

  1. سلام دست درد نکنه راهنمای خوبی بود
    من در اثر اشتباه
    systemctl enable [email protected]
    فرمان [email protected] به کار بردم که باعث مشکل شده برام و با وجود کار ت شبکه eno من نمی تونم به شبکه دسترسی داشته باشم چگونه این فرمان رو کامل پاک کنم و دوباره تنظیم کنم شبکه من استاتیک هسش با روش منوال به ش تنظیمات رومیدم ولی با netctl نمیشکه وخطاهای زیر رو میده
    dependency failed for a basic static ethernet connection
    [email protected]@.service: job [email protected]/start failed with result dependency

    • سلام و ممنون.
      برای پاک کردن کافیه دستوری که زدی رو دو مرتبه بزنی ولی به جای enable از disable استفاده کنی. برای تست یک دستور می‌تونی از start استفاده کنی. اینجوری تغییری توی سیستم شکل نمی‌گیره و با stop یا ری‌استارت شدن سیستم به حالت قبلی باز می‌گرده.

      برای استفاده از آی‌پی استاتیک هم می‌تونی از dhcp استفاده کنی. کافیه که فایل ‎/etc/dhcpcd.conf رو بر اساس شبکه‌ت ویرایش کنی.
      https://wiki.archlinux.org/index.php/Dhcpcd#Static_profile
      یا از systemd-networkd استفاده کنی.
      برای انجام تنظیمات از این فایل استفاده کن (بر اساس ویکی آرچ)
      /etc/systemd/network/wired.network

      [Match]
      Name=enp1s0

      [Network]
      Address=10.1.10.9/24
      Gateway=10.1.10.1

      سپس سرویس رو فعال کن:
      systemctl enable systemd-networkd
      پ.ن: دستورها باید تمام با مجوز روت اجرا بشن.

  2. سلام تشکر از راهنمایی هات بله بااین ها که گفتی تونستم درستش کنم ممنون راستی برای آپدیت سیستم مثل دبیان که از apt-get update apt-get upgrade استفاده میکنیم pacman چه دستوراتی داره چطوری آپدیت کنم سیستم رو

    • سلام. خواهش می‌کنم.
      استفاده از پک‌من خیلی ساده‌ست. کاربردی‌ترین دستورهاش هم این‌هاست:
      pacman -Syu
      توی این دستور سوئیچ y اطلاعات مخازن رو به‌روز می‌کنه و سوئیچ u کل سیستم رو به‌روز رسانی می‌کنه.
      مثلا اگه بخوای فقط فایرفاکس رو به روز کنی می‌تونی مخازن رو با y به روز کنی و بعد فایرفاکس رو نصب کنی:
      pacman -Sy firefox
      از سوئیچ R هم برای حذف استفاده می‌کنند.
      pacman -R PKG-NAME
      اطلاعات جامع‌تر رو هم توی کتاب آرچ‌بوک نوشتم. از اینجا دانلودش کن و صفحه‌ی ۶۸ به بعد رو بخون.
      http://www.mediafire.com/download/0a1d9n6wsd57zes/ArchBook-2013-1.pdf

  3. راستی برای تنظیم مانیتور در vmware چیکار کنم Xorg نصب ولی سایز تصویر رو نمی تونم تنظیم کنم mesa و درایور wmare هم نصبه

    • این مشکل برای کاربرهای مختلف زیاد پیش اومده ولی راه‌حل‌ها یه چیز کلی نیست که بگم فلان کنی درست میشه. مثلا یکی با تنظیم میزان حافظه‌ی گرافیکی بر روی ۸ مگابایت مشکل رو رفع کرده یکی با اضافه کردن خطوط زیر به فایل
      ‎ /etc/X11/xorg.conf
      —-

      Section “Screen”

      DefaultDepth 24
      SubSection “Display”
      Depth 24
      Modes “1200×1600”
      EndSubsection
      EndSection

      ولی پیشنهاد من نصب وی‌باکس و استفاده از اون هست.
      https://www.virtualbox.org/

  4. سلام ممنون بخاطر راهنمایی هات من با راهنمای VMware/Installing Arch as a guestتونستم جلو برم اما تو قسمت xorg متوقف شدم نمی دونم فرمان X -configure چرا برام فایل xorg.conf ایجاد نمی کنه تا رزولیشن رو حتی دستی تنظیم کنم بدتر freebsd شده برام

    • خیلی وقت میشه که X دیگه نیازی به xorg.conf برای تنظیمات نداره و این فایل توی خیلی سیستم‌ها وجود خارجی نداره. ولی خب برای تنظیمات دستی می‌تونی بسازیش.
      touch ‎ /etc/X11/xorg.conf
      و بعد تنظیمات بالا رو واردش کن.
      بعد از اجرای X -configure هم احتمالا یه فایل نمونه از xorg.conf توی مسیر خانه‌ی روت درست شده. می‌تونی اون رو به مسیر بالا کپی کنی و تنظیمات رو واردش کنی.

  5. سلام بهتر شد با تشکر من با xrander رزولیشن های مورد پشتی بانی رو پیدا کردم خیلی خوب شد

  6. سلام راستی من دوتا سیستم دارم می خوام بدونم وقتی یکی رو با دستور pacman -Syu آپدیت میکنم محل ذخیره بسته های دانلود شده رو بدونم تا اونها رو به سیستم دیگم منتقل کنم و بدون دریافت بسته ها در سیستم دوم رو آپدیت کنم

    • سلام
      منم اتفاقا روی هر دوتا سیستم آرچ دارم و این کار رو کردم:
      یه پوشه داخل مسیر Share شده‌ی سیستم NAS درست کردم به اسم Arch-PKG
      خب اون دایرکتوری Share شده رو هم روی سیستم خودم Mount کردم (مسیر ‎/mnt/share)
      حالا مسیر /mnt/share/Arch-PKG/ رو برای بسته‌های دریافتی در نظر گرفتم.
      این مسیر توی سیستم NAS مسیرش /home/eman/share/Arch-PKG/ هست
      حالا توی فایل کانفیگ pacman هر کدوم از سیستم‌ها، مسیر Arch-PKG مربوط به همون سیستم رو قرار دادم
      یعنی برای سیستم اصلی :/mnt/share/Arch-PKG/
      و برای سیستم نز: /home/eman/share/Arch-PKG/
      فایل کانفیگ پک‌من اینجاست:
      ‎/etc/pacman.conf
      و خطی که باید اضافه یا آن‌کامنت کنی با CacheDir شروع میشه.
      به این صورت هم باید بنویسی:
      CacheDir = /mnt/share/Arch-PKG/‎
      اینجوری دیگه نیازی به انتقال فایل‌ها هم نیست.
      ولی در کل اگه می‌خوای بدونی پکیج‌های دانلود شده کجا می‌رن، مسیرشون اینجاست:
      /var/cache/pacman/pkg/

  7. ممنون از راهنمایی هات دارم از کار کردن با آرچ لذت می برم قبل ترها برای نصبش زیاد تلاش کردم نتیجه نگرفتم یکم که سطح دانشم بالا رفت با راهنمات عالی شد

  8. سلام من در مورد پاراتیشن بندی به مشکل برخوردم بعد از پاراتیشن بندی و جدا کردن پاراتیشن بوت و home و یه پاراتیشن دیگه مشکل systemd-gpt-auto-generator[$pid]: Failed to determine partition table type of /dev/sda: Input/output error رو پیدا کردم چرا بعد از mount این درایوها موقعه ساخت fstab در سیستم جدید اونها رو نمیشناسه و در fstab نشان داده نمی شه

    • سلام
      برای یک نصب تازه‌ی سیستم با این مشکل مواجه شدی؟ یکم توضیح لازم دارم تا بدونم دقیقا چطور این مشکل بوجود اومده تا شاید بتونم کمک کنم. از چند پله پیش‌تر بگو تا بهتر مشکل رو بفهمم.

  9. سلام کپی کردن تمام فایل های موجود در دایرکتوری مورد نظر به مسیر جاری که در آن هستید دستورش دقیقا چی هستش

    • مسیر جاری با نقطه اسلش مشخص میشه
      ./
      البته اینجا چون راست به چپ هست اول اسلش رو نشون داده ولی اول نقطه بعد اسلش هست. مثل

      cp /home/eman/files/* ./

  10. سلام خسته نباشی من با ساعت سیستم به مشکل برخوردم ساعت رو مثل دستور بالا انجام دادم وتنظیمات ntp رها کردم ساعت سیستم6:45 هست ساعت خودم 10:15چیکار کنم عزیز

    • سلام
      بهترین راه برای تنظیم ساعت استفاده از همون ntp هست. تنظیماتش رو انجام بده و اجراش کن، ببین مشکل حل میشه یا نه. اگه منطقه‌ی زمانی رو درست تنظیم کرده باشی خود به خود درست میشه. الان که سیستمت داره ساعت گرینویچ رو نشون میده.

  11. سلام راستی من قصد دارم روی یک فلش 8G Arch نصب کنم وازش استفاده منم راستی فقط بصورت لایو میشه یا قابلیت یه سیستم نصب شده رو داره نصبش رو راهنمایی میکنی

    • حقیقتش خیلی وقت پیش در مورد Porteus یه بررسی نوشته بودم و فکر نمی‌کردم هنوز هم فعال باشه ولی دیسترو واچ می‌گه که هست. به عنوان یه سیستم قابل حمل اون هم خیلی خوبه.
      این وب‌سایتش هست. جالبه که می‌تونی یه بیلد کاملا شخصی ازش برای خودت درست کنی. خیلی باحاله
      http://www.porteus.org

  12. سلام
    خیلی ببخشید …پست شما قدیمیه و همچنین شما در مورد آرچ لینوکس مطلب گذاشتید
    ولی من یه پرسش در مورد اوبونتو دارم
    یه مادربرد asus P5VD2-X دارم که موقع نصب اوبونتو, ارور میده و مشکلم رو در لینک زیر هم مطرح کردم ولی نتونستم به نتیجه ای برسم
    اگر کمکم کنید خیلی سپاسگزارتون میشم
    http://forum.ubuntu.ir/index.php/topic,132716.msg1069617.html#new

    موفق باشید

    • سلام آقا مهدی
      ببخشید که یکم دیر کامنتتون تایید شد. شاغل هستم و تازه با توجه به مشکلات زندگی دارم شاغل ^ ۲ میشم ‎:D
      بگذریم. مشکل رو دیدم. اساتید گفتنی‌ها رو گفته بودند.
      به هر حال مشکلات اینجوری همیشه هم به نرم‌افزار ربطی نداره و ممکنه عیب از سخت‌افزار باشه.
      اگه دو تا رم داری، یکی یکی با هر کدوم روی اسلات‌های مختلف مادربورد تست کن. اگه مشکل پا برجا بود یه بار هارد رو کامل از مدار خارج کن و تست کن.
      در ضمن روی مادر بورد رو با دقت بررسی کن. مطمئن شو که چیز غیرعادی روی مادربورد نمی‌بینی. به خصوص ترکیدگی یا نشت یکی از خازن‌ها.
      شاید هیچکدوم از این‌ها ربطی به مشکل نداشته باشه ولی تنها چیزی هست که بعد از کارهایی که دیگران خواستند و کردید و نشد، به ذهن بنده می‌رسه، همین بود.

  13. سلام آقا ایمان
    روی pc من 3 تا هارد هست
    روی هارد اول windows قرار داره به صورت efi
    دوتا هارد دیگه رو raid0 کردم برای افزایش سرعت و میخواستم روی این آرایه raid توزیع آرچ نصب کنم و نصب هم کردم اما نمتونم grub رو تنظیم کنم
    امکانش هست راهنمایی کنید؟

    • سلام عزیزم
      ببخشید، من تا حالا از رید استفاده نکردم ولی به گمانم شما با این دو تا فرمان بتونید گراب رو به راحتی نصب کنید:
      grub-install –target=i386-pc –debug /dev/sda
      grub-install –target=i386-pc –debug /dev/sdb
      هر دو تا دستور با مجوز ریشه (Root) باید اجرا بشه.
      اگه نشد، یه توضیح کامل‌تری بدید. چطوری در نصب گراب پیش رفتید، برای نصب گراب چه خطایی گرفتید، گراب بعد از بوت سیستم بالا میاد یا نمیاد. خروجی دستور sudo blkid چی هست.

  14. سلام. خسته نباشید. آیا امکانش هست که در کنار ویندوز آرچ نصب کنم؟

  15. من وقتی سی دی رو میذارم و برای اولین بار وارد محیط آرچ مبشه پشت سر هم این پیامو میده
    [68.845095 ] Bluetooth : hcio: HCI_OP_READ_LOCAL_VERSION failed (-19)
    و نمیذاره که یک دستورو درست تایپ کنم. چیکار کنم که دیگه این پیامو نده؟

    • من تا حالا بلوتوث نداشتم. بهتره که یه بار سیستم رو کاملا خاموش کنید (شات‌داون) بعد یه مرتبه دیگه امتحان کنید.
      اگه نشد در لابه‌لای خطاها این دستور رو تایپ کنید
      connmanctl enable bluetooth
      اگه مشکل همچنان پابرجا بود، دانگل بلوتوث رو از سیستم خارج و یا اگه بیلت‌این هست خاموشش کنید.

  16. سلام چند تا سوال داشتم
    ميخواستم بدونم كه نصب ارچ به صورت افلاين هم امكان داره؟
    ايا نصب روي مك مشكلي نداره وكامل از تاچپد وبقيه سخت افزار پشتيباني ميكنه؟

    • سلام
      امکان‌پذیر هست. من چند سال پیش یه CD برای این کار آماده کرده بودم ولی با توجه به ماهیت آرچ‌لینوکس سریع از رده خارج میشه. برای همین کسی به سمت نصب آفلاین آرچ نمی‌ره.
      من پیشنهاد می‌کنم یه دیسترو بر پایه‌ی آرچ رو تست کنید. به عنوان نمونه Manjaro رتبه‌ی خوبی داره و به تست کردنش می‌ارزه.

      در خصوص نصب روی مک، من تجربه‌ای ندارم ولی احتمال اینکه به مشکل بربخورید در همه صورت (چه نصب روی مک‌پرو و چه نصب روی یه PC) وجود داره. مثلا من خودم بارها شده برای نصب یک راه‌انداز مناسب گرافیکی به مشکل خوردم. اما این نوید رو بهتون می‌دم که اگه نخوام بگم قطعا، با احتمال بالای نود درصد برای تمام مشکلات احتمالی که پیش روتون قرار می‌گیره راه‌حل هست. پس نگران نباشید. یه راهنمای کامل نصب روی مک‌بوک اینجا هست که بد نیست یه نگاهی بهش بندازید.
      https://wiki.archlinux.org/index.php/MacBook

  17. ممنون
    راستش روي مك بصورت نصفه نيمه نصب كردم ولي وقتي ريستارت ميكنم نميتونم ارتباط اينترنت رو بر قرار كنم
    درضمن بگم كه من تا حالا با لينوكس كار نكردم
    زمان نصب كنار سيتم عامل مك چند تا پارتيشن درست كردم بعد شروع به نصب كردم چون دسترسي به انترنتم محدود بود تقريبا خيلي از پكيجها وپيشنيازهاشو جاي ديگه از اينترنت دانلود كردم وبه صورت محلي نصب كردم
    مشكلات بوت رو هم به زور حل كردم ولي براي حل ارتباط اينترنتي مشكلدارم( اينترنت بيسيم)
    وقتي از روي سي دي بالا ميام به راحتي بافرمان wifi-menu
    اتصال بيسيم برقرار ميشه ولي بعد از ريستارت وقتي با ارچ كه نصب كردم با لا ميام اي ن فرمان اجرا نميشه

    • در حقیقت این برنامه روی اون دیسک زنده آرچ هست ولی روی سیستم نصب‌شده‌ی خودت نیست. باید یا chroot به سیستم برای نت بزنی یا یه لحظه با سیم به نت وصل بشی و یه چند تا بسته رو نصب کنی تا دستور اجرا بشه.
      iw wpa_supplicant dialog
      این سه تا پکیج رو باید نصب کنی. دستور نصبش رو هم که بلدی
      sudo pacman -S iw wpa_supplicant dialog

      اگه سیم رو زدی به سیستم و وصل نشدی به اینترنت، دستور زیر رو تست کن و دوباره امتحان کن
      sudo dhcpcd

      در ضمن یه مورد دیگه رو نادر جان بگم و اون اینکه آرچ‌لینوکس چیز خاصی نداره که برای شروع کار با لینوکس بخوای اون رو استفاده کنی. در اصل به خاطر فلسفه‌ش برای شروع خیلی هم کار رو سخت می‌کنه. من خودم بعد از تقریبا سه سال کار کردن با توزیع‌های لینوکسی رفتم سراغ آرچ و الان بعد از ۹ سال کار با آرچ اومدم سراغ دبیان :)) (من خیلی به ندرت سیستم‌عاملم رو عوض می‌کنم) می‌خوام بگم که آرچ ته مسیر لینوکس‌بازی و آخرین انتخاب نیست، صرفا یه توزیع لینوکسی هست که اصلا مناسب شروع نیست. این موضوع فرق می‌کنه با انتخاب دسکتاپ. مثلا وقتی یه نفر می‌خواد دیگه واقعا گنو/لینوکس رو به عنوان یه سیستم‌عامل نصب و استفاده کنه، اولش باید یه محیط رو انتخاب کنه. این انتخابش واقعا تعیین‌کننده‌ست چون سوئیچ کردن بین Gnome و KDE و سینامون و بقیه، کار ساده‌ای نیست. یه جوری مثل سوئیچ کردن از ویندوز به لینوکسه. واقعا همینقدر تند و خشن هست. این‌ها همه‌ی اون چیزی هستند که باهاشون قراره سر و کله بزنی در نتیجه این انتخاب در اول کار می‌تونه تعیین‌کننده باشه و بهتره با توجه به سلیقه‌ی خودت، از همون اول بهترین رو انتخاب و استفاده کنی. ولی خود توزیع لینوکسی اینجوری نیست. چه اون زیر آرچ در حال کار کردن باشه چه دبیان، من قراره با KDE تعامل کنم، پس فرقی برام نمی‌کنه چی اون زیره بلکه می‌خوام KDE روون اجرا بشه. اینه که می‌گم لازم نیست از اول با آرچ شروع کنی. دسکتاپ مورد علاقه‌ت رو انتخاب کن و یه توزیعی که خوب از اون دسکتاپ پشتیبانی می‌کنه رو نصب و استفاده کن.
      ببخشید روده‌درازی کردم.

  18. سلام
    ممنون بابت آموزش خوبتون
    با راهنمایی های شما بالاخره موفق به نصب شدم
    اما وقتی میز کار رو نصب کردم یه مشکل داشتم
    اول kde plsama رو نصب کردم و تاچ پدم توش گیج بود
    ینی نشانگر موس رو که میبردی سمت راست صفحه به محض اینکه دستتو برمیداشتی و دوباره میذاشتی جای نشانگر ناگهان تغییر میکرد
    توی gnome هم به همین صورت بود
    اصلا نمیفهمم دلیلشو
    ممنون میشم کمک کنید

    • سلام
      خواهش میکنم.
      درایور تاج پد رو نصب کردید؟

  19. سلام
    لب تابم DELL هست با کارت شبکه broadcom
    که بعد از نصب هر توزیع لینوکسی شناسایی نمیشه ومثلا درubuntu باید با dpkgنصبش کنم
    برای نصب آرچ جطوری وصل به اینترنت شوم؟

    • سلام
      میشه خواهش کنم آدرس فایل debی که روی اوبونتو براش نصب می‌کنید رو بدید. من یکم اطلاعات بیشتری در خصوص این کارت می‌خوام.

  20. سلام مجدد
    اولا ممنون که جواب دادین
    فایلهای
    broadcom-sta-dkms_6.30.223.271-2_all.deb
    dkms_2.2.0.3-2ubuntu11_all.deb
    را درمحیط ویندوز و از طریق repository ubuntu دانلودکرده وبصورت افلاین نصب میکنم باdpkg
    وباsystemctl enable networkingشبکه وایرلس شناسایی میشه

    • بازم سلام
      شما به هر حال برای آرچ نیاز داری که وصل باشی. من پکیج این درایور رو براتون روی آرچ ساختم. اگه بتونین بیس سیستم رو نصب کنین، دو تا پکیج برای نصب وایرلستون نیازه. این رو برای آرچ ساختم (فقط یادتون باشه این برای سیستم ۶۴ بیتی هست)
      https://mega.nz/#!9oIwjBxJ!qTAumLucZ8W_Mnz2FfTHbOdMh9doMnu4b6VecQ1VgkI
      این پکیج dkms رو هم باید نصب کنید
      https://www.archlinux.org/packages/extra/any/dkms/download/
      اگه به مشکل پیش‌نیاز نخورید، قادعتا باید کارت‌تون اینجوری نصب بشه. ولی اگه دیدید به مشکل دپندنسی خوردید، خیلی سخت بشه حلش کرد. باید یکی یکی پکیج‌هایی رو بگیرید که احتمالا خودشون کلی دپندنسی دارند. اگه براتون مقدوره بهتره با سیم به شبکه وصل بشید و بعد که سیستم رو نصب و به‌روز رسانی کردید بیاید سراغ این فایل‌هایی که گفتم.

  21. شب و روزتان به خیر و خوشی
    واقعیتش اینه که برای نصب بیس اینترنت لازمه وما هنوز اینترنت در این مرحله نداریم
    حتی زمانیکه ابونتو رو بصورت لایو اجرا میکنم وفایلهای deb بالا رو نصب میکنم باز اینترنت وصل نمیشه جون باید
    ریستارت بشه وبعد ریستارت روز از نو روزی از نو
    اما یه فن بهش زدم
    ابونتو را به روش debootstrap نصب کردم یعنی روی بارتیشن اول ابونتو را بصورت گرافیکی نصب
    و به اینترنت متصل کرده و بعد روی بارتیشن دوم بصورت debootstrap ابونتو رونصب کردم
    درسته ارج نیست ولی مگه ارج غیر از یه سیستم با فایلهای ضروریه و بدون محیط گرافیکی
    debootstrap هم ابونتو هست فقط با ۲۲۲ بسته نرم افزاری و ۷۵۰ مگابایت حجم اشغالی روی هارد
    راستی تا حالا ابونتو رو به روش debootstrap نصب کردین؟
    علی هستم از کرمانشاه

    • سلام و ممنون از احوال‌پرسی گرمت
      واقعیتش نه، تا حالا تست نکردم.
      یه روش دیگه هم هست که بازم اون رو امتحان نکردم ولی شما می‌تونین یه سیستم نصب کنین و از طریق اون سیستم، آرچ لینوکس رو نصب کنین. یعنی بی‌خیال دیسک زنده آرچ بشید. اینجا رو ببینید:
      https://wiki.archlinux.org/index.php/Install_from_existing_Linux

  22. ادرس رو رفتم و دیدم فعلا یه کمی گیجم
    ابونتو رو با debootstrap تست کنید به امتحانش می ارزه
    بعد از نصب ابونتو با debootstrap عطش نصب آرچ رو کمتر دارم

    • ممنون بابت پیشنهادتون. ایشالا در اسرع وقت، هر موقع که یکمی آزاد شدم تستش می‌کنم.
      فعلا در حال ترجمه یه سایت لینوکسی به کمک دوستی هستم و زمان آزاد خیلی خیلی کمی دارم.

  23. سلام من آرچ لینوکس رو دانلود کردم ولی تاریخش مال 2015/1/1 هست. بنظرتون بخاطر ورژنش مشکلی که نداره؟؟؟؟؟ لطفا زود پاسخ بدین ممنون

    • سلام
      ببینید، یه سری آپدیت‌های خاص هستند که برای نصبشون نیازه که کارهای خاصی انجام بشه. این آپدیت‌ها به همراه نحوه‌ی اعمالشون از طریق سایت اصلی آرچ ابلاغ میشن. اگه اشتباه نکنم، توی طول اول ۲۰۱۵ تا حالا هم از این آپدیت‌ها داشتیم، پس پیشنهاد من اینه که ایزوی جدید رو دانلود کنید و نصب کنید. اون دیگه تاریخ گذشته محسوب میشه.

  24. سلام من 1
    pacstrap -i /mnt base base-devel رو زدم و همشو نصب کرد ولی تو آخر چندتا
    Error: key “5F7….
    داد و
    بعد اونا Error: failed to install packages to new root
    رو داد چکار میشه کرد مشکلی پیش نمیاد؟؟؟
    پارتیشنا رو هم درست انجام دادم

    • سلام
      سعی کنید با دستور زیر یه بار دیگه بیس سیستم رو نصب کنید و گروه base-devel رو بعدا با استفاده از خود پک‌من نصب کنید
      pacstrap /mnt base

    • مبارک باشه. خب این موضوع دیگه بستگی به maintainer هاش داره. اگه آپدیت نمیشه بهتره دیگه ازش استفاده نکنین.

  25. سلام
    خسته نباشید
    باید واقعا خیلی کمک کرد
    ولی من یک مشکل دارم بدون اینترنت میخوام نصبش کنم
    چکار کنم

    • یه توزیعی هست بر پایه‌ی آرچ. بهتره اون رو نصب کنید. نصب آرچ بدون نت واقعا مکافات زیادی داره.

      Manjaro

  26. سلام

    بسیار متشکرم از آموزش بسیار دقیق و عالیتون ، اگر بخوایم پارتیشن بندی های هارد از بین نره و مستقیم لینوکس رو روی خود هارد نصب کنیم ( نه مجازی ساز) روالش چطوره؟

    • سلام و خواهش می‌کنم. خوشحالم که به دردتون خورده.

      بهترین کار اینه که قبلش با یه برنامه که رابط گرافیکی داشته باشه مثل Gparted یه پارتیشن ext4 برای روت بسازی و دیگه وارد مراحل پارتیشن‌بندی نشی و مستقیم اون پارتیشن رو به نقطه‌ی اتصال روت وصل کنی.

  27. سلام
    مشکل مخازن arclinux.fr حل شد
    اما دو مشکل جدید :
    مشکل اول:
    ساعت سیستم را با sudo ntpd -qg
    وسپس sudo hwclock –systohc –utc
    ویا sudo hwclock –systohc –localtime
    تنظیم میکنم اما بعد از هر بار ریستارت ساعت و تقویم به سال 2008 برمیگردد!!!
    مشکل دوم:
    زمانیکه دوشاخه لپ تاپ را به برق می زنم لپ تاپ خودبخود وبدون اینکه دکمه power را بزنم روشن میشود!!! که احتمالا مربوط به برگشت تقویم به سال 2008 می باشد.با ابونتو این مشکل نبود.
    فعلا خداحافظ

    • سلام. خب چه خوب که مشکل مخزن حل شد. در خصوص برگشتن ساعت احتمالا عیب از مادربورد هست. حالا من سخت‌افزار تخصص ندارم ولی روی مادربورد به دنبال یه خازن ترکیده‌ای چیزی بگردید شاید مشکل از اون باشه.

      یه باتری هم روی مادربورد هست. اون رو خارج کنین و یه باتری نو بجاش بندازین. ممکنه مشکل رو حل کنه.

    • ممنون از راهنمایی
      باتری روی مادربورد را عوض کردم
      مشکل حل شد
      با ۵۰ هزار تومان هزینه

  28. سلام

    بعد از اتمام این روال ، فقط حالت command line لود میشه، چطور میشه گرافیکی رو هم بالا آورد؟

    با تشکر

    • سلام
      این آموزش هم در اصل تا همون قدم بالا آوردن محیط کامندلاین بود. برای بالا آوردن محیط گرافیکی اول باید ببینید کارت گرافیکتون چیه و نصبش کنین. بعدش هم با به سلیقه‌تون یکی از محیط‌ها رو نصب کنید. یکم پروسه پیچیده میشه. یه نگاهی به ویکی آرچ بندازید.

  29. مهندس. این مقاله بهترین و کاملترین آموزش نصب آرچ لینوکس بود که تو عمرم خوندم. البته اینم بگم سایتهای خارجی هم حساب کردم. خلاصه گل کاشتی.
    فقط اگه یه زمانی روش استفاده از archiso برای ایزو گرفتن از آرچ لینوکس کاستومایز شده و نصب شده ای که داریم هم داخل سایت بذاری عالی میشه.

    • علیرضا جان خیلی لطف داری. سعی می‌کنم در خصوصش اطلاعات جمع کنم و اگه تونستم بنویسم. هرچند قول نمی‌دم!

      بازم ممنون از لطفت.

  30. سلام مجدد
    نظرتون چیه که فقط بسته base رو نصب کنیم؟
    وحتی توی base تعدادی از اون 50 تا بسته رو نصب نکنیم.

    • سلام علی جان
      حقیقتش من از ریز بسته‌هایی که از طریق base و base-devel نصب میشن اطلاعی ندارم ولی می‌دونم سیستم شما به شدت وابسته به این بسته‌هاست. به خصوص به بسته‌های base. فقط توی موارد خیلی خاص هست که این دو تا گروه رو نصب نمی‌کنند و بسته‌ها رو به صورت انتخابی نصب می‌کنند. به نظرم ارزشش رو نداره که نصبشون نکنین مگر اینکه به قولی بدونین دارین چیکار می‌کنین.

  31. سلام لپ تاپ hp probook 450 g0 دارم اصلا محیط نصب برایم این شکلی نیس !
    از روی usb نصب میکنم
    گزینه ی اول را انتخاب میکنم اما از همان ابتدا دستور cfdisk /dev/sda برایم کار نمیکند و ارور not found میدهد

  32. ارچ لینوکس خوبه ولی اگر بتونی هزینه کنی یه مک بوک بخری خیلی بهتره از بی پولی باید ارچ نصب کنیم 🙁

پاسخ دهید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد